ΛΑΚΩΝΙΚΑ – «Δεν πείθει», δυο λέξεις που αποτυπώνουν το πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα και το πολιτικό του «ταβάνι»
Δεν πείθει.
Κινούμενος το πρωί με το μετρό είχα την δυνατότητα «να πιάσω τον σφυγμό της νεολαίας», όπως είθισται να λένε.
Δυο νέα παιδιά, φοιτητές, καθήμενοι ακριβώς απέναντι μου, στο τέλος της εξεταστικής του Σεπτεμβρίου, μιλούσαν για μαθήματα, βαθμολογίες κλπ. Εμφανισιακά ήταν ας πούμε «εναλλακτικοί», ας πούμε «φασαίοι», ας πούμε «το ψωμοτύρι του Τσίπρα» όπως σκέφτηκα βλέποντάς τους.
Αμ, δε!
«Δεν με πείθει», άκουσα κάποια στιγμή να λέει ο ένας στον άλλον. Είχα χάσει το προηγούμενο της κουβέντας, οπότε ξανατέντωσα αυτί. Ο «πεισμένος» επέμεινε να τον προβάλλει ως εναλλακτική, αλλά όχι και πολύ φανατικά, πρέπει να πω.
«Δεν με πείθει», συνέχισε να απαντά ο άλλος.
«Κι αν είναι κοντά;» ρώτησε σε μια ύστατη ελπίδα ο άλλος.
«Θα δούμε» απάντησε ο …άπιστος Θωμάς. Το έκοψε εκεί, έχοντας προφανώς σημαντικότερα ζητήματα να διαχειριστεί στην ζωή του από την πολιτική σωτηρία του Τσίπρα.
Δεν πείθει. Δυο λέξεις – όλη η ουσία της υπόθεσης.
Eξ ου και το ταβάνι που έχει πιάσει στις δημοσκοπήσεις.
Εξ ου και η διψήφια διαφορά στις μετρήσεις.
Εξ ου και οι γκρίνιες στο εσωτερικό του χάρβαλου που αυτοαποκαλείται ΕΛ.Α.Σ.
Τι θα κάνει; Κύριος οίδε.
Αλλά δεν πείθει, κύριοι.
