Η ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ «Η» – Ὁ θάνατος τῆς Βάγιας Νέστορα ἀπὸ τὴν ἐμπρηστικὴ ἐπίθεση δὲν εἶναι μία ἀκόμη εἴδηση. Εἶναι μία δοκιμασία γιὰ τὸ κράτος δικαίου. Ἡ κυβέρνησις καλείται νὰ ἀποδείξῃ μὲ πράξεις, συλλήψεις καὶ παραδειγματικὴ τιμωρία τῶν ἐνόχων ὅτι ἡ Δημοκρατία δὲν ὑποχωρεῖ ἀπέναντι στὴν τρομοκρατία.
Ὁ θάνατος τῆς Βάγιας Νέστορα δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἄλλη μία τραγωδία. Ἀποτελεῖ τὸ πλέον δραματικὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς πολυετοῦς ἀνοχῆς ἀπέναντι στὴ βία, ἡ ὁποία κατὰ καιροὺς βαπτίσθηκε «ἀκτιβισμός», «ἀντίδρασις» ἢ «πολιτικὴ ἔκφρασις». Ὅταν, ὅμως, ἡ φωτιὰ σκοτώνει μία ἀθώα γυναῖκα μέσα στὸ σπίτι της, κάθε ἰδεολογικὸ πρόσχημα καταρρέει.
Ἡ Ἀντιτρομοκρατικὴ Ὑπηρεσία διεξάγει ἔρευνες γιὰ τὶς συντονισμένες ἐμπρηστικὲς ἐπιθέσεις ἐναντίον κατοικιῶν στελεχῶν τῆς Νέας Δημοκρατίας στὴ Θεσσαλονίκη. Ἡ Δικαιοσύνη θὰ ἀποδώσῃ τὶς ποινικὲς εὐθύνες ἐκεῖ ποὺ πραγματικὰ ἀνήκουν. Ὅμως, ἡ πολιτικὴ εὐθύνη εἶναι ἤδη παροῦσα. Καὶ εἶναι βαρύτατη.
Ἡ ΗΜΕΡΑ διατυπώνει μία ξεκάθαρη θέση.
Ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Κυριάκος Μητσοτάκης ὀφείλει νὰ ἀναλάβῃ προσωπικῶς, μαζί μὲ τὸν Ὑπουργὸ Προστασίας τοῦ Πολίτη κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, τὸν πλήρη συντονισμὸ τῶν ἐπιχειρήσεων γιὰ τὸν ἐντοπισμό τῶν δραστῶν, τὴν ἐπικήρυξή τους καὶ τὴν παραδειγματικὴ τιμωρία τους, συμφώνως πρὸς τὸν νόμο. Δὲν ἀρκοῦν πλέον οἱ δηλώσεις καταδίκης. Ἀπαιτεῖται ἀποτέλεσμα.
Ἔνοχος δὲν εἶναι εἷς. Ἔνοχη εἶναι ὅλη ἡ ὁμάδα τῶν σύγχρονων μελανοχιτώνων, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν ἐπίφαση τοῦ ἀναρχισμοῦ ἢ τῆς ὅποιας ἄλλης δῆθεν ἀριστερῆς ὑπεκφυγῆς λειτουργοῦν μὲ τὶς πιὸ ἄρρωστες ναζιστικῆς ὑφῆς ἀναίδεια καὶ κτηνώδεις πρακτικές. Ἕνας προκάλεσε τήν πράξη, ὅλη ἡ ὁμάδα του πρέπει νὰ ὑποστεῖ τον πέλεκη τῆς Δικαιοσύνης.
Ἡ Δημοκρατία δὲν ἐκβιάζεται ἀπὸ τρομοκράτες, οὔτε ἀπὸ ἀργόσχολες περιθωριακὲς ὁμάδες ποὺ λειτουργοῦν παρασιτικῶς, ἐκμεταλλευόμενες τὴν ἀτιμωρησία καὶ τὰ διαχρονικὰ φαινόμενα ἀνομίας, ἀκόμη καὶ μέσα στὰ πανεπιστήμια.
Δὲν τίθεται πλέον ζήτημα «Προστασίας τοῦ Πολίτη». Ἡ διατύπωσις αὐτὴ μοιάζει σχεδὸν εἰρωνική. Πρόκειται γιὰ μεῖζον ζήτημα Δημοσίας Τάξεως καὶ, ὑπὸ πολλὰς ἐννοίας, Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας. Ὅταν ὀργανωμένες βίαιες ὁμάδες θεωροῦν ὅτι δύνανται νὰ ἐπιβάλουν πολιτικοὺς ὅρους διὰ τῆς τρομοκρατίας, τότε ἀμφισβητεῖται ἡ ἴδια ἡ κυριαρχία τοῦ κράτους δικαίου.
Τὸ αὐγὸ τοῦ φιδιοῦ ἔχει ἐκκολαφθεῖ ἐδῶ καὶ πολὺ καιρό. Ἡ κοινωνία δὲν χρειάζεται πλέον ἀναλύσεις. Χρειάζεται συλλήψεις. Χρειάζεται καταδίκες. Χρειάζεται νὰ γνωρίζουν ὅλοι ὅτι κανείς δὲν δύναται νὰ παίζει μὲ τὴ ζωὴ ἀθώων πολιτῶν καὶ μὲ τὴ σταθερότητα τῆς χώρας.
Τὸ στοίχημα γιὰ τὸν κ. Μητσοτάκη εἶναι ἱστορικό. Νὰ ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι ὁ πραγματικὸς ἐγγυητὴς τῆς σταθερότητος καὶ τῆς δημοκρατικῆς νομιμότητος. Νὰ καταστήσῃ σαφὲς ὅτι ἡ Πολιτεία διαθέτει τὴ βούληση νὰ συντρίψῃ κάθε μορφὴ πολιτικῆς τρομοκρατίας.
Ὑπάρχει καὶ προηγούμενο.
Ἡ κυβέρνηση τοῦ κ. Ἀντώνη Σαμαρᾶ ἀπέδειξε ὅτι, ὅταν ὑπάρχει πολιτικὴ βούλησις, ἀκόμη καὶ μορφώματα ποὺ δηλητηριάζουν τὴ δημόσια ζωή μποροῦν νὰ ὁδηγηθοῦν ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Ἡ ἐξάρθρωσις καὶ ἡ παραπομπὴ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς δὲν ἦταν προϊόν ἐπικοινωνίας, ἀλλὰ πολιτικῆς ἀποφασιστικότητος.
Αὐτὸ ἀναμένει σήμερα ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία.
Ὄχι ἐκδίκηση: Δικαιοσύνη!
Ὄχι φόβο: Κράτος!
Ὄχι ἄλλες ὑποσχέσεις: Ἀποτέλεσμα!
