ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ὁ Ἀλέξης Τσίπρας δὲν κατάφερε νὰ ξεπεράσει τὸν κακὸ ἑαυτό του, τὸν ὁποῖο ἀπεκάλυψε μετὰ τὸ τελευταῖο τρίμηνο τοῦ 2014. Ὑποδύθηκε πάλι τὸν ἐπαναστάτη χωρὶς αἰτία, ἀλλὰ μὲ τὸ ὕφος ποὺ θὰ εἶχε ἕνας ἀπόγονος τῆς τηλεοπτικῆς Ἀλέξις Κάρινγκτον τῆς «Δυναστείας». Δὲν κατάφερε νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴ συναισθηματικὴ δουλεία, στὴν ὁποία ἔχει ὑποβάλλει τὴν πολιτική του ὑπόσταση ὡς μίμος τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου.
ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ἐπεχείρησε ὁ κ. Τσίπρας νὰ ἐπικαλεσθεῖ καὶ νὰ ὑποσχεθεῖ τὸ «καινούργιο». Μὲ τόσα παλιὰ βάρη, παλαιὲς ἀντιθέσεις καὶ ἱστορικὲς ἐκκρεμότητες στὸν νοῦ, τὴν παρουσία καὶ τὰ μηνύματα ποὺ ἐξέπεμψε χθὲς ἀπὸ τὸ Θησεῖο, μᾶλλον δὲν κατέθεσε κάποια καινούργια πρόταση γιὰ τὴν ἀνασύνταξη τῆς Κεντροαριστερᾶς.
ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΔΗΜΟΣΙΩΣ μιὰ τολμηρή, ριζοσπαστική, ἰδεολογικοπολιτικὴ πλατφόρμα, ἔφτιαξε μιὰ ὁμιλία γιὰ ἔκθεση προετοιμασίας τῶν Πανελλαδικῶν στὴ Γ’ Λυκείου μὲ πολλὲς δόσεις ἀντιγραφῆς ἀπὸ τὸ μανιφέστο τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου τοῦ 1974. Δὲν ξεπέρασε τὸν κακὸ ἑαυτό του καὶ κτίζει ἕνα κόμμα τὸ ὁποῖο θὰ μποροῦσε νὰ μοιάζει μὲ ἀντίκα σὲ μερικὴ ἀνακατασκευὴ μὲ χρησιμοποιημένα ὑλικά, ὅπως ἔκανε μὲ τὸν κ. Πάνο Καμμένο καὶ τὴν ἀποκαλούμενη ὁμάδα τῶν «ψεκασμένων» ἀπὸ τὶς παρυφὲς τῆς ἀκραίας Δεξιᾶς ποὺ τὸν στήριξαν.
Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛ.Α.Σ. δὲν λογίζεται ὡς ἐπικοινωνιακὴ ἔμπνευση. Σχολίασε ἱστορικὸ στέλεχος τῆς Κεντροδεξιᾶς σχολίασε ὅτι ὁ πρωταγωνιστὴς τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ἄρχισε νὰ καπηλεύεται σύμβολα καὶ μηνύματα μὲ τὴν ἀνακοίνωση τῆς ὀνομασίας τοῦ κόμματός του. «Μέσα του δὲν ἔχει ἀποφασίσει ἂν θέλει νὰ παραστήσει τὸν Ἀνδρέα ἢ τὸν Βελουχιώτη», πρόσθεσε.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟ πολιτικὸ συμβολισμὸ μὲ σαφέστατες ἱστορικὲς ἀναφορές. Ἀπὸ τὴ μιὰ πλευρὰ προσπαθεῖ νὰ πείσει ὅτι ἐκφράζει τὴν ἰδέα τῆς συσπείρωσης. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἐνεργοποιεῖ οἰκεία θελήσει μνῆμες διχασμοῦ καὶ παλαιῶν στρατοπέδων. Ἐκεῖ δείχνει τὸ πραγματικό του πρόσωπο πίσω ἀπὸ τὸ προσωπεῖο ποὺ χρησιμοποίησε γιὰ νὰ πείσει ὁρισμένους ἀφελεῖς τῆς Κεντροδεξιᾶς νὰ τὸν στηρίξουν τὸ 2015 καὶ νὰ χάσει τὴν ἐξουσία ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς.
Ο κ. ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ νὰ προσελκύσει τὸ Κέντρο ἐμφανίζοντας τὸν ἑαυτό του ὡς κακέκτυπο τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου. Ὡστόσο συνομιλεῖ μὲ τὸ θυμικὸ τῆς σύγκρουσης κι αὐτὸ συνιστᾶ ἀπειλὴ γιὰ τὴ σταθερότητα τῆς Πατρίδας, τὴν πορεία τῆς Οἰκονομίας καὶ τὴν ἴδια, τὴν οὐσία τῆς Δημοκρατίας. Ζητεῖ μιὰ δεύτερη πολιτικὴ εὐκαιρία χωρὶς νὰ κάνει οὐσιαστικὴ αὐτοκριτικὴ γιὰ τὰ λάθη του ὡς πρωθυπουργὸς καὶ ὡς πρόεδρος κόμματος.
ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ χωρὶς ρεαλιστικὸ ἀπολογισμὸ καταλήγουν συχνὰ σὲ ἐπανάληψη τῶν ἴδιων ἀδιεξόδων. Καὶ τὰ ἀδιέξοδα ἀπό τὴν τρελλὴ πορεία τοῦ κ. Τσίπρα στὴν ἐξουσία ξεπερνοῦν τὰ δάκτυλα καὶ τῶν δύο ἄκρων, ἂν τὰ ἀπαριθμήσουμε.
ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΚΑΛΛΙΜΠΑΝ
