Η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα συμμόρφωσης των funds και των servicers. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες δανειολήπτες αναμένουν σαφείς κυβερνητικές αποφάσεις για τις οφειλές τους.
O καιρός περνάει, οι δόσεις τρέχουν και η κυβέρνηση ακόμα να διευκρινίσει αν θα υποχρεώσει funds και servicers να συμμορφωθούν με την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για εκτοκισμό των δανείων με βάση τον νόμο Κατσέλη.
«Νομίζω ότι θα μας κάνει σοφότερους το υπουργείο Οικονομικών και η πολιτική του ηγεσία στη διαδικασία που έπεται, δηλαδή τις επόμενες ημέρες στη Βουλή. Θα δοθούν απαντήσεις εκεί», σχολίαζε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης στην τακτική ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.
¨Όμως, δεν μας έκανε σοφότερους. Ωστόσο, όλη αυτή την καθυστέρηση αυξάνει την ανησυχία στους ταλαιπωρημένους δανειολήπτες για τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης.
Την ίδια ώρα, το θέμα, αυτό και παρόμοια, αξιοποιούνται για μικροπολιτική, που ωστόσο καθόλου δεν ενδιαφέρει την κοινωνία. Από την πλευρά π.χ. του αμετανόητου κ. Αλέξη Τσίπρα στην γνωστή συνταγή του «λεφτόδεντου», ακούγεται μία πρόταση για αγορά των «κόκκινων» δανείων από το Κράτος (!) και πώλησή τους στους δανειολήπτες στο ποσοστό που τα αγόρασαν τα funds (π.χ. στο 30%).
Μια απάντηση ακόμα
«Επειδή αυτό είναι μια φημολογούμενη πρόταση υπό διαμόρφωση, θα ήθελα να ακούσουμε την τελική πρόταση του κόμματος του κυρίου Τσίπρα για τα κόκκινα δάνεια. Μέχρι τώρα αυτό το οποίο ακούμε και από τους ίδιους και από το ΠΑΣΟΚ ως λογική, είναι βαθύτατα προσβλητική για τους συμπολίτες μας, οι οποίοι πληρώνουν στην ώρα τους αλλά και για κάποιους άλλους που με πολύ μεγάλες δυσκολίες και κάποιες καθυστερήσεις είναι τυπικοί έστω και σε κάποιες ρυθμίσεις που κάνουν για να διασώσουν την περιουσία τους», έλεγε σχετικά ο κ. Μαρινάκης.
Αντέτεινε μάλιστα τις ρυθμίσεις για «ευάλωτους δανειολήπτες» στις οποίες προχώρησε τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση. «Εφαρμόζεται λοιπόν μια πολιτική που αποδίδει και δίνει ανάσες στους συμπολίτες μας που έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη», επέμεινε.
«Ευρω-απανθρωπιά»
Άλλωστε, η υλοποίηση της συγκεκριμένης ιδέας (περί 30% κλπ) φέρεται να προσκρούει σε νομικά και ευρωενωσιακά εμπόδια, λένε γνώστες της υπόθεσης: Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαγορεύουν τη διάσωση ιδιωτών δανειοληπτών με κρατικά χρήματα, θεωρώντας το αθέμιτο ανταγωνισμό, ενώ ταυτόχρονα τα δάνεια έχουν τιτλοποιηθεί και πωληθεί στα funds βάσει διεθνών λογιστικών προτύπων. Για «ευρω-απανθρωπιά» κάνουν λόγο οι ευρωβουλευτές από τις χώρες του Νότου που έχουν ταλαιπωρηθεί με όλα αυτά.
Μια υποχρεωτική κρατική αγορά σε χαμηλή τιμή θα μπορούσε να καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα, επαναφέροντας τον κίνδυνο μιας νέας κρίσης χρέους, λένε.
Ό,τι και αν ισχύει, ανάγκη για ρύθμιση υπάρχει.
Και μια υπεύθυνη κυβέρνηση οφείλει να το διαχειριστεί.
Θα τολμήσει, έστω και τώρα στη στροφή για την προσγείωση;
Κ. Κεν.
