Η δημόσια παρέμβαση του πρωθυπουργού για τον Αντώνη Σαμαρά, η αναφορά στον Κώστα Καραμανλή και οι αντιδράσεις που ενδέχεται να ενισχύσουν τις εσωκομματικές πιέσεις στη Νέα Δημοκρατία.
Είναι αυτονόητο: Κανείς δεν έχει δικαίωμα να πει σ’ έναν εκλεγμένο πρωθυπουργό τι θα πει, ποτέ θα το πει και, κυρίως, πώς θα το πει. Όλοι όμως έχουν το αυτονόητο δικαίωμα να τον κρίνουν για όσα λέει και να καταλήγουν σε συμπεράσματα.
Βλέπουμε λοιπόν ότι όσα ειπώθηκαν και κυρίως όσα γράφτηκαν ως απόηχος για την πολυδιαφημισμένη τελευταία συνέντευξη του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στον Νίκο Χατζηνικολάου δεν πρέπει να πολυάρεσαν στον ίδιο. Γι’ αυτό είδαμε τα “παπαγαλάκια” του συστήματος να την εξαφανίζουν από το προσκήνιο μέσα σε λίγες ώρες.
Ο Μητσοτάκης ήθελε προφανώς να στείλει ένα μήνυμα: Καλά θα κάνει ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς να κάτσει στα αυγά του και να μην προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος. Με λόγια που ήταν ένα μείγμα από έκκληση, παράκληση κι απειλή προσπάθησε να τον νουθετήσει λέγοντας του ότι θα κάνει κακό στην υστεροφημία του και στην παράταξη.
Θέλησε να φοβίσει (;;;) τον ίδιο και να αποθαρρύνει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της ΝΔ να πάνε στον Σαμάρα που ο Μητσοτάκης αστόχαστα είχε βιασθεί να διαγράψει. Αμφιβάλλω αν θα καταφέρει το παραμικρό. Πολύ περισσότερο με τέτοιου είδους δημόσιες τοποθετήσεις του.
Το μόνο που καταφέρνει με κάθε σχετική αναφορά του είναι να πεισματώνει ακόμη περισσότερο τον κ. Σαμαρά και να αποσυσπειρώνει ακόμη περισσότερο τους παραδοσιακούς Νεοδημοκράτες. Τέτοιες κινήσεις προδίδουν συνεχώς ογκούμενο πανικό που ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να κρύψει πια με τίποτε.
Ο λόγος απλός: Από το 41% των τελευταίων βουλευτικών εκλογών του 2023 η Νέα Δημοκρατία δείχνει — σύμφωνα με τις μετρήσεις — να χάνει 40 με 50% της δύναμής της στην πρόθεση ψήφου. Κι αν ο κ. Σαμαράς πατήσει — όπως πιστεύουν πολλοί ότι θα κάνει — το κουμπί για το νέο κόμμα οι απώλειες αυτές θα διογκωθούν.
Δύσκολες είναι οι προβλέψεις για τις προοπτικές του νέου εγχειρήματος. Παλιά καραβάνα στην πολιτική ο κ. Σαμαράς ξέρει να αποκαλύπτει τόσα όσα χρειάζεται κάθε φορά. Και να χειρίζεται με μαεστρία το χαρτί της χρονικής συγκυρίας. Δεν είχε και δεν έχει κανένα λόγο να βιαστεί όπως βιάστηκαν άλλοι πρόσφατα με την ίδρυση νέων κομμάτων.
Ο χρόνος δείχνει να δουλεύει υπέρ του — καθώς το Μαξίμου επιμένει μάλιστα ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Κι ο Σαμαράς θα ωφεληθεί ακόμη περισσότερο καθώς ο εκνευρισμένος Μητσοτάκης πατάει διάφορες πεπονόφλουδες. Όπως προχθές. Που έβαλε στην εξίσωση και τον άλλο πρώην πρωθυπουργό, τον κ. Κώστα Καραμανλή, καθώς αναρωτήθηκε τι έκαναν οι δυο πρώην για τα Ελληνοτουρκικό όταν βρίσκονταν στην εξουσία.
Το λάθος διπλό:
Πρώτον, έθιξε τον πατριωτισμό του Καραμανλή που κανείς, ούτε στην αντιπολίτευση, δεν αμφισβητεί.
Δεύτερον, μετέτρεψε Σαμαρά και Καραμανλή σε “πολιτικο δίδυμο” επιμένοντας να αγνοεί ότι παρά πολλοί Νεοδημοκράτες παλιάς, θα έλεγα ιστορικής, κοπής, θεωρούν τον Καραμανλή τη διαχρονική συνείδηση της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης.
Κάποιον που με δυο-τρεις κουβέντα, προσεκτικά διατυπωμένες όπως πάντα, μπορεί να κινητοποιήσει πολύ κόσμο. Απέναντι στον Μητσοτάκη!
