ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ – Στοχευμένες παρεμβάσεις για φορολογία, χωροταξία, παραγωγικές υποδομές και εργατικό δυναμικό – Η Αττική αντιπροσωπεύει το 42% της μεταποιητικής δραστηριότητας της χώρας
Κείμενο: Θεμιστοκλής Αλυφαντής
Την ανάγκη για ένα στοχευμένο και συνεκτικό πλαίσιο πολιτικών για την εγχώρια μεταποίηση και ιδιαίτερα για την Αττική, ανέδειξε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Αττικής και Πειραιώς (ΣΒΑΠ) κ. Σταύρος Θεοδωρόπουλος, κατά τη συνάντησή του με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Κωστή Χατζηδάκη.
Ο Πρόεδρος του ΣΒΑΠ παρέδωσε στον κ. Χατζηδάκη αναλυτικό υπόμνημα με προτάσεις για τη δημιουργία ενός πιο ανταγωνιστικού περιβάλλοντος για τη μεταποίηση. Η παρέμβαση του ΣΒΑΠ αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Αττική, καθώς η περιοχή αντιπροσωπεύει το 42% της συνολικής μεταποιητικής δραστηριότητας της χώρας.
Οι προτάσεις του Συνδέσμου δεν περιορίζονται σε φορολογικές ελαφρύνσεις. Αφορούν συνολικά το παραγωγικό περιβάλλον, από το κόστος λειτουργίας και τη χωροταξία έως τις υποδομές της Δυτικής Αττικής και την κάλυψη των αναγκών σε εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό.
Ο ΣΒΑΠ προτείνει, ουσιαστικά, τέσσερις παρεμβάσεις.
1. Φορολογικά κίνητρα και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας
Πρώτος πυλώνας είναι η μείωση του πραγματικού κόστους που επιβαρύνει τις επιχειρήσεις και η δημιουργία κινήτρων για επενδύσεις και διατήρηση εξειδικευμένου προσωπικού.
Στο σκέλος της στήριξης του εισοδήματος των εργαζομένων, ο ΣΒΑΠ προτείνει την αύξηση του ημερήσιου ορίου των διατακτικών σίτισης που παρέχουν οι επιχειρήσεις, από τα 6 στα 10 ευρώ κατ’ ελάχιστον, με αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή.
Παράλληλα, προτείνει την αύξηση του ετήσιου ορίου των παροχών σε είδος από τα 300 στα 1.000 ευρώ.
Για τη διακράτηση εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, ο Σύνδεσμος εισηγείται αυτοτελή φορολόγηση 15% στα ετήσια performance bonuses και στα stock options, ως κεφαλαιακό κέρδος.
Στο επενδυτικό σκέλος, ζητά την επαναφορά των επιταχυνόμενων αποσβέσεων για τον μηχανολογικό εξοπλισμό εντός τριετίας, καθώς και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής.
Ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνει η πρόταση για τη δημιουργία Αφορολόγητου Αποθεματικού Επενδύσεων, έως το 50% των αδιανέμητων κερδών, με υποχρέωση επανεπένδυσης εντός τριετίας.
Ο ΣΒΑΠ προτείνει, επίσης, 10ετή ρήτρα φορολογικής σταθερότητας (tax lock) στο 15% για επενδύσεις άνω των 5 εκατ. ευρώ με τριετή επενδυτικό ορίζοντα.
Η λογική των προτάσεων είναι σαφής: η φορολογική πολιτική να λειτουργεί ως εργαλείο επενδύσεων και παραγωγής και όχι μόνο ως μηχανισμός είσπραξης.
2. Νέα χωροταξική οργάνωση και Πάρκα Εξυγίανσης
Ο δεύτερος πυλώνας αφορά ένα από τα διαχρονικά προβλήματα της μεταποίησης στην Αττική: τη χωροταξική οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας.
Ο ΣΒΑΠ ζητά θεσμική θωράκιση των υφιστάμενων αδειοδοτημένων μονάδων, ώστε να μπορούν να διατηρηθούν, να εκσυγχρονιστούν τεχνολογικά και να επεκταθούν στις σημερινές τους θέσεις.
Στόχος είναι να αποφευχθεί το κόστος αναγκαστικών μετεγκαταστάσεων, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά για νέες επενδύσεις και να επιβαρύνει τη βιωσιμότητα υφιστάμενων παραγωγικών μονάδων.
Παράλληλα, ο ΣΒΑΠ προτείνει υπερέκπτωση δαπανών 200%-300% για επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε Φορείς Διαχείρισης Πάρκων Εξυγίανσης και χρηματοδοτούν κοινές υποδομές.
Στις υποδομές αυτές περιλαμβάνονται πυροσβεστικοί σταθμοί και δίκτυα πυρόσβεσης, συστήματα διαχείρισης ομβρίων, βιολογικοί καθαρισμοί και ενεργειακή αξιοποίηση αποβλήτων.
Το ίδιο πλαίσιο επεκτείνεται σε κοινωνικές και υποστηρικτικές υποδομές, όπως παιδικοί σταθμοί, σταθμοί πρώτων βοηθειών και τηλεϊατρικής, δαπάνες μεταφοράς προσωπικού και κέντρα τεχνικής εκπαίδευσης.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η απλοποίηση των όρων δόμησης και η απελευθέρωση παραγωγικής γης, με εξορθολογισμό της αρτιότητας και των όρων δόμησης σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες της παραγωγής.
Ο Σύνδεσμος ζητά, ακόμη, απλούστερη αδειοδότηση υποστηρικτικών εγκαταστάσεων ιδίας χρήσης, όπως πρατήρια και εγκαταστάσεις συντήρησης εταιρικού στόλου.
Προτείνει επίσης την αυτοδίκαιη κατάργηση δεσμεύσεων χώρου μετεγκατάστασης μετά την παρέλευση δεκαετίας, καθώς και τη δυνατότητα δημιουργίας ελαφρών καταλυμάτων για τη στέγαση μετακλητών εργαζομένων, έως 2% της έκτασης των σχετικών εγκαταστάσεων.
3. Δυτική Αττική: Από την αποθήκευση στην παραγωγή
Ο τρίτος πυλώνας αφορά ειδικά τη Δυτική Αττική, όπου ο ΣΒΑΠ βλέπει τη δυνατότητα ενός διαφορετικού παραγωγικού μοντέλου.
Σύμφωνα με το υπόμνημα, η περιοχή αντιμετωπίζει ταυτόχρονα φυσικές καταστροφές, προβλήματα ρυμοτομίας και ελλείψεις υποδομών. Την ίδια στιγμή, η συνεχής ανάπτυξη των Logistics επιβαρύνει το οδικό δίκτυο, χωρίς να δημιουργεί από μόνη της ένα ολοκληρωμένο παραγωγικό οικοσύστημα ή αντίστοιχες υψηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.
Η πρόταση του ΣΒΑΠ είναι να μετατραπεί η Δυτική Αττική από χώρο αποθήκευσης και διακίνησης σε ισχυρό παραγωγικό πυρήνα.
Στο επίκεντρο μπαίνει η μεταποίηση υψηλής προστιθέμενης αξίας, με ειδικά κίνητρα μέσω του Αναπτυξιακού Νόμου.
Παράλληλα, ο ΣΒΑΠ ζητεί την πλήρη ένταξη της κυκλικής οικονομίας στη μεταποίηση, με αυτοτελή αντιμετώπιση της βιομηχανικής ανάκτησης δευτερογενών πρώτων υλών και αυξημένους συντελεστές ενίσχυσης.
Ξεχωριστή θέση καταλαμβάνει η ενεργειακή αξιοποίηση των εμποροβιομηχανικών αποβλήτων.
Ο Σύνδεσμος προτείνει ειδικά κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις σε συστήματα παραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας από απόβλητα, με διπλό στόχο: τη μείωση του ενεργειακού κόστους των βιομηχανικών μονάδων και την αποτελεσματικότερη διαχείριση των παραγόμενων αποβλήτων.
Ταυτόχρονα, ζητά επιτάχυνση της απευθείας σύνδεσης των βιομηχανικών υποδοχέων με το σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η κατασκευή του οδικού άξονα Ελευσίνα – Θήβα και η συγκέντρωση της βιομηχανικής δραστηριότητας σε οργανωμένα Πάρκα Εξυγίανσης.
Η χωροταξική και μεταφορική οργάνωση, σύμφωνα με την πρόταση, δεν αφορά μόνο την παραγωγή. Μπορεί να συμβάλει στην προστασία του αστικού ιστού, στη συγκράτηση του πληθυσμού και στην προσέλκυση νέων κατοίκων.
Παράλληλα, μπορεί να ενισχύσει την οικιστική αναβάθμιση μιας περιοχής που διαθέτει ένα ιδιαίτερα σημαντικό πλεονέκτημα: το διπλό παραλιακό μέτωπο στον Σαρωνικό και τον Κορινθιακό.
4. Fast-Track μετάκληση εργαζομένων
Ο τέταρτος πυλώνας αφορά ένα άμεσο πρόβλημα της παραγωγής: την έλλειψη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού.
Ο ΣΒΑΠ προτείνει τη δημιουργία ψηφιακής διαδικασίας Fast-Track, με One-Stop-Shop και ολοκλήρωση των διαδικασιών εντός 30-45 ημερών.
Παράλληλα, ζητεί πλήρη εφαρμογή της αρχής «μόνον άπαξ» (once-only) στην υποβολή δικαιολογητικών, ώστε οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι να μην υποχρεώνονται να επαναλαμβάνουν διαδικασίες και να καταθέτουν τα ίδια στοιχεία σε διαφορετικές υπηρεσίες.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ταχεία αναγνώριση τεχνικών προσόντων και αδειών εργαζομένων από τρίτες χώρες.
Στο υπόμνημα γίνεται ειδική αναφορά στην Ινδία, λόγω του μεγέθους του εργατικού δυναμικού της και του εκπαιδευτικού της συστήματος.
Στόχος είναι να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που δημιουργεί η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού στη μεταποίηση και να δημιουργηθεί ένας αποτελεσματικότερος μηχανισμός κάλυψης των πραγματικών αναγκών των επιχειρήσεων.
Η μεταποίηση ως κεντρικός αναπτυξιακός πυλώνας
Οι τέσσερις προτάσεις του ΣΒΑΠ συγκλίνουν σε έναν κοινό στόχο: να αποκτήσει η μεταποίηση περισσότερο χώρο, περισσότερα κίνητρα και μεγαλύτερη θεσμική ασφάλεια για να επενδύσει και να αναπτυχθεί.
Η παρέμβαση του Σταύρου Θεοδωρόπουλου προς τον Κωστή Χατζηδάκη δεν περιορίζεται, επομένως, σε επιμέρους φορολογικά ή διοικητικά αιτήματα.
Αγγίζει το σύνολο της παραγωγικής αλυσίδας: φορολογία, επενδύσεις, χωροταξία, βιομηχανικές υποδομές, ενέργεια, Logistics, κυκλική οικονομία, μεταφορές και ανθρώπινο δυναμικό.
Και ειδικά για την Αττική, το ζητούμενο είναι να μην περιοριστεί η ανάπτυξη στη διακίνηση και την αποθήκευση.
Η πρόκληση είναι να δημιουργηθεί ένα πραγματικό παραγωγικό οικοσύστημα, με τη μεταποίηση στον πυρήνα του και με τη Δυτική Αττική να αποκτά ρόλο που υπερβαίνει τη λειτουργία ενός απλού logistics hub.
Αυτό είναι, τελικά, το βασικό μήνυμα του υπομνήματος του ΣΒΑΠ: η Αττική δεν χρειάζεται μόνο περισσότερη οικονομική δραστηριότητα. Χρειάζεται περισσότερη παραγωγή, καλύτερα οργανωμένη γη, σύγχρονες υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό που θα μπορεί να στηρίξει τη βιομηχανία του αύριο.
Διαβάστε ακόμα:
