ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ – Ο Τάκης Λουκάτος μιλά στην Ηρώ Πογκόη για τον Οιδίποδα, την Τέχνη, τη Μαρία Κάλλας, το Εθνικό Θέατρο και την πίστη
Συνέντευξη: Ηρώ Πογκόη Φωτογραφίες: Στεφανία Πέτσα, Χοροθεατρική Ομάδα «Μεταμορφώσεις»
Με αφορμή την πρεμιέρα του «Οιδίποδα Τύραννου», ο σκηνοθέτης, παραγωγός και πρωταγωνιστής της παράστασης Τάκης Λουκάτος μιλά για το έργο και το μωσαϊκό των βιωμάτων που τον ενέπνευσαν να αναβιώσει την αρχαία τραγωδία.
Παράλληλα όμως, ξεδιπλώνει μία συναρπαστική πορεία γεμάτη θύμησες από το Εθνικό Θέατρο, μυθικές συναντήσεις και συνδέσεις με εμβληματικές φιγούρες όπως η Μαρία Κάλλας, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Μελίνα Μερκούρη ενώ μιλάει με τρυφερότητα για τη σχέση του με τα παιδιά και τη διδασκαλία.
Πίστη στον Θεό και την Τέχνη σημαίνει ζωή
Ο πολυσχιδής δημιουργός φανερώνει έναν συναρπαστικό βίο αφιερωμένο ολοκληρωτικά σε κάθε μορφή Τέχνης. Ταυτόχρονα όμως αποκαλύπτει ότι δεν είναι οι προβολείς που κάνουν τον ίδιο να ακτινοβολεί: είναι η βαθιά του πίστη στον Θεό, τον ύψιστο Δημιουργό.
Ηθοποιός, χορευτής, χορογράφος, σκηνοθέτης και εικαστικός, ο Τάκης Λουκάτος αποτελεί τη μετουσίωση του γνήσιου καλλιτέχνη, ενός ανήσυχου δημιουργού που ξέρει να μεταμορφώνεται διαρκώς, διατηρώντας αναλλοίωτη την υψηλή αισθητική και τις αξίες του. Παραμένοντας στην ψυχή πάντα παιδί, βαθιά ευαίσθητος και εκφράζοντας την απόλυτη ελευθερία, ξεδιπλώνει μια πορεία έντονα καλλιτεχνική αλλά και πνευματική, που αρνείται να εγκλωβιστεί σε μία μόνο ιδιότητα.
Γυμνός στο όνομα της τέχνης
Άφησε το αποτύπωμά του στα ελληνικά καλλιτεχνικά δρώμενα ήδη από την αρχή της καριέρας του: Όταν εμφανίστηκε στα «Σόδομα και Γόμορα» του Δημήτρη Κολλάτου στο θέατρο Μουσούρη ως ο πρώτος γυμνός χορευτής στην Ελλάδα, κερδίζοντας εν τέλει και μια ιστορική δικαστική αθώωση καθώς η τολμηρή παρουσία του χαρακτηρίστηκε ως «καθαρή τέχνη».
Παράλληλα, είναι ο πρώτος Έλληνας εικαστικός συλλεκτικής καλλιτεχνικής κούκλας. Πράγματι, ο Τάκης Λουκάτος με τα μοναδικά του έργα-τέλειες απομιμήσεις θρυλικών γυναικών κατέκτησε κριτικούς και κοινό στις περισσότερες από 35 εκθέσεις που έχει πραγματοποιήσει σε Ελλάδα και εξωτερικό, υπογράφοντας μάλιστα συμβόλαιο συνεργασίας με τα περιώνυμα Μουσεία Lords.
Συμπάθεια από την Αλίκη και τη Μελίνα
Σε αυτή την εικαστική του διαδρομή, η Αλίκη Βουγιουκλάκη στάθηκε η «καλή του νεράιδα»· αγκάλιασε την τέχνη του και τον ίδιο ενώ οι δύο τους απέκτησαν μία σχέση βαθιά φιλική.
Αλλά και ο έτερος μεγάλος εθνικός μύθος, η Μελίνα Μερκούρη, γοητεύτηκε σφόδρα από την καλλιτεχνική του διάνοια επιλέγοντας να τοποθετήσει μόνιμα την κούκλα-ομοίωμά της στο γραφείο της στο Υπουργείο Πολιτισμού. Η μεγάλη Ελληνίδα, λάτρεψε και την υποκριτική ικανότητα του Τάκη Λουκάτου φροντίζοντας να του χαρίσει -είναι πράγματι γνωστό ως δώρο της Μελίνας- ένα συμβόλαιο εφόρους ζωής στο Εθνικό Θέατρο.
Ο μέντορας Αλέξης Σολομός
Από εκεί, η σύνδεση με τον μεγάλο μέντορά του, τον Αλέξη Σολομό αλλά και η αδιάκοπη έφεση για εξέλιξη, οδήγησαν στον έξοδο από την περιζήτητη ελληνική σκηνή, ιδρύοντας το 1997 τη δική του χοροθεατρική ομάδα, τις «Μεταμορφώσεις».
Το 2006 μια σοβαρή οικονομική και οικογενειακή ανατροπή κλόνισε τη ζωή του. Εκείνος αρνήθηκε τις εκπτώσεις στην ποιότητα που τόσο εκφράζει και στράφηκε με απόλυτη ταπεινότητα στην εκπαίδευση. Συνέχισε, φυσικά, να αποτελεί έναν γνήσιο στρατιώτη της ύψιστης Τέχνης, ωστόσο ο Τάκης Λουκάτος δεν δίνει εντολή να ανοίξει καμία αυλαία παρά μόνο όταν έχει σκοπό να συγκλονίσει.
Ένας διαφορετικός «Οιδίπους Τύραννος»
Αυτό ακριβώς συνέβη πρόσφατα και με την πνευματική του αναμέτρηση με τη Μαρία Κάλλας, μέσα από το βιβλίο και την παράστασή του «VISSI D’ ARTE VISSI D’AMORE». Αυτή η κορυφαία στιγμή έχει έρθει και τώρα, με την παράσταση «Οιδίπους Τύραννος», που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο θέατρο Κατίνα Παξινού, στις 20 Αυγούστου.
Όμως όταν τα φώτα σβήνουν, ο Τάκης Λουκάτος και πάλι είναι λουσμένος στο Φως. Αυτός ο αέναος κύκλος δημιουργίας και προσφοράς είναι για εκείνον απλώς το μέσο για να μετουσιωθεί η ευαίσθητη ψυχή του σε μια ζωντανή, ισόβια προσευχή, που αναζητά πίσω από κάθε μορφή τέχνης τον «τριαδικό Θεό».
Παρακολουθήστε τη συνέντευξη που ξεφεύγει από το σύνηθες πλαίσιο και γίνεται τόσο ανθρώπινη, ώστε να μπορούσε κάποιος να την παρουσιάσει ως μία εκ βαθέων έκφραση και μαρτυρία.
- Οιδίποδας – Λουκάτος συναντιούνται ξανά, έπειτα από πολλά χρόνια στη σκηνή όταν συμμετείχατε στο ομώνυμο έργο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Πώς αποφασίσατε να αναμετρηθείτε πάλι μαζί του;
«Πράγματι ο Οιδίποδας φαίνεται να έχει μια μοιραία επίδραση στην καλλιτεχνική μου πορεία. Η πρώτη επαφή μαζί του ήταν στην πολύ νεανική μου ηλικία, όταν ως χορευτής είχα την τιμή να συμμετάσχω στην ομώνυμη παράσταση του αείμνηστου Γιώργου Μιχαηλίδη με πρωταγωνιστή τον υπέροχο Νικήτα Τσακίρογλου και την ‘Ολγα Τουρνάκη στον ρόλο της Ιοκάστης.
Αργότερα, το καλοκαίρι του 1993 ήρθα αντιμέτωπος ξανά με τον Οιδίποδα στο θεατρικό σεμινάριο «Κακές γυναίκες» όπου είχα την ευκαιρία να τον διδαχτώ από τον Μίνωα Βολανάκη. Καταλύτης ωστόσο σ’ αυτό το φλερτ με τον Σοφόκλειο ήρωα ήταν η επιρροή του σπουδαίου Αλέξη Σολομού, ο οποίος έναν χρόνο πριν με είχε παροτρύνει να ερμηνεύσω κάποια στιγμή στο μέλλον τον συγκεκριμένο ρόλο.
Και το μέλλον ήρθε: Όταν η Αλεξία Πετρόπουλου, αυτή η χαρισματική ηθοποιός, σκηνοθέτις, μεταφράστρια, συγγραφέας και εκδότρια έδωσε τη δική της αριστοτεχνική δραματουργία-εκσυγχρονισμό στο αρχαίο κείμενο προσφέροντας μία εκδοχή που με καθήλωσε. Μια εκδοχή-τράνταγμα για μένα, η κινητήριος δύναμη πίσω από την οριστική απόφαση να επαναφέρω τον Οιδίποδα στη σκηνή υπό την καλλιτεχνική προσέγγιση που τόσα χρόνια αναζητούσα.
- Το δικό σας προσωπικό καλλιτεχνικό όχημα, η χοροθεατρική ομάδα «Μεταμορφώσεις», πόσο ρόλο έπαιξαν στον δρόμο προς τον νέο Οιδίποδα;
Οι «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ-takis loukatos», που δημιουργήθηκαν το 1997 πάλι με παρότρυνση του μεγάλου Αλέξη Σολομού, είναι ο τρόπος μου να εκφράζω κάθε καλλιτεχνική μου έμπνευση. Η χοροθεατρική αυτή ομάδα που απαρτίζεται από εξαιρετικά ταλαντούχους και συνεργάσιμους χορευτές-ηθοποιούς, ο λόγος εξάλλου που έφυγα και από το Εθνικό Θέατρο αναζητώντας την εξέλιξη, είναι η σταθερά στην οποία ξέρω ότι μπορώ να βασιστώ∙ ότι χάρη σ’ αυτήν μπορώ να πραγματοποιήσω ακόμη και το πιο δύσκολο καλλιτεχνικό εγχείρημα. Επομένως, η ύπαρξη της ομάδας και η εκπληκτική απόδοση της Αλεξίας, άνοιξαν τον δρόμο προς την παρουσίαση του δικού μου Οιδίποδα, αυτό το καλοκαίρι».
- Ο Σοφόκλειος ήρωας οδηγείται σε μία τραγική αποκάλυψη. Γιατί πιστεύετε ότι είναι τόσο ξεχωριστός και ποια αποκάλυψη θα μας κάνετε με τη δική σας προσέγγιση;
Η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης είναι η ίδια αποκαλυπτική. Προϋποτίθεται όμως η ωρίμανση, ή έστω, η έλευση της κατάλληλης στιγμής για να οδηγηθείς στην Αλήθεια όταν οι συντεταγμένες του χωροχρόνου προβάλλουν κάθετα και ουσιαστικά αυτή την ανάγκη. Ο Οιδίπους είναι ίσως ο πιο τραγικός ήρωας της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας – ένας ήρωας που μοιάζει τόσο σύγχρονος…
Ας μην ξεχνάμε τη λειτουργικότητα και την επίδραση του Θεάτρου την εποχή του Σοφοκλή: Τα γεγονότα της Αθηναϊκής Πολιτείας, τον Πελοποννησιακό Πόλεμο ,την αμφισβήτηση της παντοδυναμίας του Περικλή, τη διχόνοια∙ την ανάγκη για τη διατήρηση της αθηναϊκής ηγεμονίας, τις συμμαχίες, την οικονομική κρίση αλλά και τον τύφο που θέριζε εκείνη την εποχή. Ο καθαρμός ήταν απαιτητός και η αποκάλυψη των (κρυφών) λογισμών επίσης αναγκαία: Χρειαζόταν ένα εξιλαστήριο θύμα και συγχρόνως ο Ηγεμόνας έπρεπε να κριθεί από τους θεσμούς που αντιπροσώπευαν το λαϊκό αίσθημα.
Η παράστασή μας ανασύρει όλες αυτές τις προϋποθέσεις και τις τοποθετεί στο σήμερα. Αφήνει το κοινό να αισθανθεί και να αποκαλύψει τις βαθύτερες σκέψεις του. Πώς; Μα με τα υλικά της αρχαίας τραγωδίας…: «Δι’ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».
- Ο Οιδίποδας έρχεται μετά την επιτυχημένη παράσταση για τη Μαρία Κάλλας βασισμένη στο βιβλίο που έχετε συγγράψει ο ίδιος. Τι ήταν αυτό που σας σαγηνεύει στη μεγάλη κυρία της όπερας; Και ποια είναι η σύνδεση ανάμεσα σε εκείνη και τον Οιδίποδα;
Η παράσταση για τη Μαρία Κάλλας, στο Κολλέγιο Ψυχικού με τίτλο “Vissi d’ arte, vissi d’ amore” (σ.σ. ήγουν, «Ἔζησα γιὰ τὴν τέχνη, ἔζησα γιὰ τὴν ἀγάπη», από τη β’ Πράξη της όπερας «Τόσκα» του Τζάκομο Πουτσίνι). Βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο μου (σ.σ.: εκδόσεις Ατρειδών Κύκλος) ήταν και η πρώτη με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση της μεγάλης Ελληνίδας.
Ίσως όλο αυτό το εγχείρημα να λειτούργησε μέσα μου και ως προπομπός για τον Οιδίποδα: Η Κάλλας στο έργο μου έχει τη μορφή ηρωίδας αρχαίας τραγωδίας. Πώς αλλιώς μπορεί να προσεγγίσει κανείς την τραγική Μαρία; Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση, κατά τη γνώμη μου, είναι ατελής.
Ίσως στο έργο μου η Μαρία να είναι ένας θηλυκός Οιδίποδας, σημαδεμένη από τη μοίρα και με ένα πεπρωμένο που ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα – πιθανόν και την ελεύθερη βούληση η οποία λειτουργεί και στις δύο περιπτώσεις με αυτοκαταστροφικό τρόπο. Αν αναλογιστεί κανείς ότι το χάρισμα και η εύνοια του θείου είναι πέρα από την ανθρώπινη διανόηση, είμαι βέβαιος πως η μοίρα της Μαρίας Κάλλας δεν θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από τραγική.
- Τελικά, εσάς πόσο σας «τυράννησε» ο Οιδίποδας; Και πόσο η Κάλλας;
Μέχρι να ανοίξει η αυλαία η Κάλλας με παίδευε και ο Οιδίποδας μού έχει φάει τα σωθικά. Όλο το καλοκαίρι. Κάθε πρόβα είναι ένας αγώνας, μια μάχη με το απόλυτο, το απαιτητό από το αριστούργημα του Σοφοκλή. Ευτυχώς, έχω τους μοναδικούς μου συνεργάτες, τους 15 χαρισματικούς μου ηθοποιούς και χορευτές και φυσικά την Ιοκάστη μου, τη μοναδική Αλεξία Πετροπούλου, που κάνουν την τυραννία πιο γλυκιά.
Ειδικά η Αλεξία, η μούσα μου, έχει το χάρισμα ενός δυνατού τραγικού ηχείου και δυνατών εσωτερικών κραδασμών, αυτών που χρειάζονται τα μεγάλα έργα των αρχαίων τραγωδών μας.
- Όπως φαίνεται οι χαρισματικές γυναίκες έχουν επιδράσει σημαντικά στην καριέρα σας. Πέρα από την Αλεξία Πετροπούλου και τη Μαρία Κάλλας είχατε ιδιαίτερες σχέσεις και με την εθνική μας σταρ Αλίκη Βουγιουκλάκη αλλά και τον εθνικό μύθο Μελίνα Μερκούρη. Τι αποτύπωμα σας έχουν αφήσει αυτές οι σπουδαίες γυναίκες;
(Γέλιο) Είμαι ένα μικρό αγόρι, που λάτρεψα και λατρεύω τις λαμπερές γυναίκες. Η γυναικεία υπόσταση, ειδικά εκείνη που αντανακλά μια αρχέγονη, καθοδηγητική δύναμη αποτελεί φάρο για μένα.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη και η Μελίνα Μερκούρη αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για να δημιουργήσω τις καλλιτεχνικές μου κούκλες σε εικαστική μορφή, αυτό το έργο ζωής που υποστηρίχθηκε σθεναρά και από τις δύο αυτές εμβληματικές γυναίκες:
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη με στήριξε με κάθε τρόπο να πραγματοποιήσω την πρώτη μου έκθεση, στη Σαντορίνη, από όπου τελικά απογειώθηκε περισσότερες από 35 φορές και σε διάφορες χώρες του κόσμου. Είχε σκοπό, μάλιστα, να με συνοδέψει και στις προγραμματισμένες παρουσιάσεις μου στο Μόντε Κάρλο και τη Νέα Υόρκη, αλλά δυστυχώς την πρόλαβε η μοιραία ασθένεια.
Η Μελίνα Μερκούρη είχε τόσο εντυπωσιαστεί από τη δική της κούκλα-ομοίωμα που την τοποθέτησε μόνιμα στο γραφείο της στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Αυτές οι γυναίκες-θρύλοι έγιναν οι καλές μου νεράιδες, οι οδηγοί στις δύσκολες ημέρες της νεανικής απομόνωσης και μοναχικότητας, και στη συνέχεια μου ανταπέδωσαν αυτό τον παιδικό έρωτα με τον καλύτερο τρόπο. Θα έλεγα ότι έχω μοιραστεί μαζί τους το νέκταρ της ανθρώπινης επαφής και αγάπης.
- Πέρα από τις μεγάλες προσωπικότητες που συναντήσατε στην πορεία σας, ποιοι άνθρωποι-ερεθίσματα συνέβαλαν στο να επιλέξετε τον δρόμο της Τέχνης;
Γεννήθηκα καλλιτέχνης και από την παιδική μου ηλικία μέχρι και σήμερα πασχίζω να δώσω υπόσταση σε αυτή την εσωτερική εφόρμηση.
Ίσως η γιαγιά μου, η Καντένια -την έχασα σε ηλικία πέντε ετών- ένα από τα πιο χαρισματικά πλάσματα που έχω συναντήσει στη ζωή μου, να έπαιξε κάποιο ρόλο προσφέροντάς μου τις βάσεις για τη διεκδίκηση αυτής της εσωτερικής αλήθειας.
- Τι είχε μέσα του ο νεαρός Τάκης Λουκάτος που αναγνωρίζετε ακόμη και σήμερα;
(Γέλιο) Χαρά, αυθορμητισμό, πίστη, ελπίδα, όραμα, αγωνιστικότητα, αφέλεια, ευαισθησία αλλά και πολλές αντιφάσεις, συγκρούσεις, εσωτερικές ενοχές, ελευθερία, την έννοια του καθήκοντος, την πίστη στα ιδανικά και κυρίως στον Τριαδικό Θεό. Πίστη η οποία με το πέρασμα των χρόνων και τη συμβολή του πνευματικού μου ιερέα έχει γίνει η πρώτιστη αξία της ύπαρξής μου.
- Ποια στιγμή θεωρείτε σταθμό στην καριέρα σας; Και ποια θεωρείτε ότι σας μεταμόρφωσε;
Μια σκηνή που έσπασε τα ταμπού εκείνης της εποχής, στα Σόδομα και τα Γόμορα, την επιτυχία του Κολλάτου.
Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε ένας σταθμός στη ζωή μου. Υπάρχουν πολλοί σταθμοί, κάθε ένας και μία μεταμόρφωση. Ξεχωρίζω την πρώτη μου εμφάνιση στο θέατρο Μουσούρη, στην παράσταση “Σόδομα και Γόμορα” του αείμνηστου Δημήτρη Κολλάτου όπου εκτός από τον υποκριτικό ρόλο ήμουν και ο πρώτος γυμνός χορευτής που ανέβηκα στο σανίδι στην Ελλάδα.
Αθωώθηκα από το δικαστήριο μετά τη μήνυση για προσβολή της δημόσιας αιδούς με τη επιχειρηματολογία ότι το γυμνό μου ήταν τέχνη και είχε αισθητική. Επίσης, θα θυμάμαι πάντα τον ρόλο μου ως πυροσβέστη στη «Φαλακρή τραγουδίστρια» του Ιονέσκο στην πρώτη σκηνοθετική απόπειρα της αείμνηστης Βέρας Ζαβιτσιάνου στο Εθνικό Θέατρο.
Από τις αξέχαστες υποκριτικές εμπειρίες ήταν και όταν υποδύθηκα τον Παύλο στο έργο του Γιαν Οτσενλάσεκ «Ρωμαίος και Ιουλιέττα και τα Σκοτάδια» , με τη θεατρική ομάδα Σελήνη. Φυσικά κομβική ήταν η γνωριμία μου με τον μέντορά μου, Αλέξη Σολομό, το 1992, στην τελευταία του διευθυντική θητεία. Εξαιρετική εμπειρία και η πιο πρόσφατη παράσταση «Tα πρόσωπα των παιδιών είναι πατρίδες» στο Κολλέγιο Αθηνών, η οποία μου χάρισε και το Αριστείο από το Υπουργείο Παιδείας.
Και έπειτα, είναι και οι εκθέσεις μου, τα εικαστικά τέκνα μου: Μεταξύ αυτών, οι «’Αγγελοι», έκθεση με την οποία εγκαινιάστηκε το Μουσείο «Μαρίκα Κοτοπούλη»∙ η πρώτη μου παρουσίαση στην γκαλερί DADA επί διεύθυνσης του αγαπημένου μου φίλου Κώστα Ευαγγελάτου με τίτλο «Koύκλες». Και φυσικά η προαναφερθείσα έκθεση που μου χάρισε η λατρεμένη μου Αλίκη Βουγιουκλάκη με τίτλο «Aστρικές Μορφές», λίγους μήνες προτού φύγει από τον μάταιο αυτόν κόσμο. Τέλος, δεν θα μπορούσα να αγνοήσω το συμβόλαιό μου με τα διεθνή Μουσεία Lords για τις εικαστικές μου μορφές-κούκλες.
Ποια γεύση σάς άφησε το πέρασμά σας από το πρώτο θέατρο της χώρας και πώς βλέπετε την πορεία του Εθνικού Θεάτρου σήμερα;
Η αλήθεια είναι ότι η ψυχή μου έχει μείνει στο Εθνικό Θέατρο. Αποχώρησα σε μία εποχή που είχα ρόλους σε τρεις διανομές. Ο Νίκος Κούρκουλος, ένθερμος υποστηρικτής της τέχνης μου, δεν ήθελε να φύγω. Για την ακρίβεια, είχα ένα σπάνιο συμβόλαιο αορίστου χρόνου, δώρο της αγαπημένης Μελίνας Μερκούρη. Ήταν μία δύσκολη απόφαση να αφήσω αυτό το μοναδικό προνόμιο και πολλές φορές αναρωτήθηκα εάν έπραξα σωστά.
Όπως εξελίχθηκαν όμως τα γεγονότα αργότερα η κίνησή μου αποδείχθηκε σοφή. Είμαι πολύ ευαίσθητος και συχνά… εκτός πραγματικότητας. Όμως αυτό που είμαι σήμερα το οφείλω στη θητεία μου στο Εθνικό Θέατρο και στη διάδραση με μεγάλους σκηνοθέτες, ηθοποιούς και καλλιτέχνες.
- Έχετε υπάρξει ηθοποιός, χορευτής, χορογράφος, σκηνοθέτης, εικαστικός. Εσείς τι αισθάνεστε περισσότερο;
Η τέχνη είναι έκφραση και δεν περιορίζεται μόνο στην υποκριτική, επισημαίνει ο Τάκης Λουκάτος.
Αισθάνομαι ότι είμαι ένας ταπεινός δούλος του Θεού με λειτούργημα την Τέχνη. Δεν υπάρχουν όρια στην εξέλιξη. Θέλω όμως να υμνώ τον Κύριο με κάθε μου καλλιτεχνική δράση. Αλλιώς όλα είναι μάταια. Τι σημασία έχει εξάλλου η ματαιότητα μπροστά στην αλήθεια και τη δόξα του Κυρίου;
- Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένας πολυσχιδής καλλιτέχνης;
Η σύγχρονη πραγματικότητα που αγνοεί τον άνθρωπο ως αυτόνομη πνευματική οντότητα, κυρίως, η ταχύτητα του «φαίνεσθαι», οι ραγδαίες πολιτικο-πολιτισμικές εξελίξεις που απαιτούν από τον καλλιτέχνη να εξελίσσεται συνεχώς και να δρα με πολλαπλότητα αλλά και με ευκρίνεια.
- Σε αυτόν λοιπόν τον χώρο όπου κυριαρχεί η ματαιοδοξία, ποια ήταν για εσάς η πυξίδα;
Η Τέχνη είναι μια εσωτερική διεργασία, δεν διαθέτει περιθώρια για ματαιοδοξία. Η αμάθεια, πολλές φορές, και η ευκολία της κατάκρισης, είναι αυτά που οδηγούν στην παρερμηνεία της καλλιτεχνικής έκφρασης -η οποία στην πραγματικότητα είναι υπέρβαση και όχι ματαιοδοξία. Επίσης συχνά η αρτιότητα λογίζεται λανθασμένα ως ναρκισσισμός.
- Κι από το σανίδι, κάποια στιγμή στραφήκατε στην εκπαίδευση. Ποια ήταν η σπίθα για αυτήν τη στροφή;
Το 2006 έζησα την πιο δύσκολη περίοδο του βίου μου, μια οικογενειακή και οικονομική καταστροφή. Έχοντας ένα σημαντικό καλλιτεχνικό παρελθόν, αρνήθηκα τον ξεπεσμό των φθηνών επιλογών και ενστικτωδώς οδηγήθηκα στην εκπαίδευση Θεάτρου και Χορού, πρωτίστως στα καλλιτεχνικά σχολεία και κατόπιν στον κορμό της κυρίως εκπαίδευσης. Σήμερα διδάσκω σε Δημοτικό Σχολείο στη Λιβαδειά, με διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας, την εξαιρετική Παναγιώτα Χουλιάρα.
- Τι μαθαίνει τελικά ένας σπουδαίος καλλιτέχνης ως δάσκαλος και τι διδάσκεται από τα παιδιά;
Μαθαίνει την ταπείνωση, την αγάπη, την προσφορά, την επικοινωνία με την άδολη νιότη αλλά συγχρόνως αισθάνεται και τη χαρά της μεταλαμπάδευσης της εμπειρίας του και των δεξιοτήτων του στη νέα γενιά. Σε μια γενιά που έχει δίψα για μάθηση αλλά και μεγάλη ανάγκη από πνευματική καθοδήγηση.
- Ποια συμβουλή δίνετε στους νέους που επιθυμούν να ασχοληθούν με την Τέχνη αλλά και γενικότερα τι τους προτείνετε ως στάση ζωής;
Δεν μπορώ να δώσω συμβουλές, διότι είμαι ατελής. Αλλά και γιατί ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Θα ήθελα μόνο να πω, ταπεινά, στα νέα παιδιά να έχουν οδηγό την πίστη και την Ορθοδοξία: Μέσα από τις αρχές και τη σωστή πνευματική καθοδήγηση θα οδηγηθούν στην πραγματική ελευθερία που μόνο η ένωση με το θείο μπορεί να χαρίσει στον άνθρωπο.
- Μετά από τόσες μεταμορφώσεις, υπάρχει ακόμη ένας ρόλος, ένα έργο ή ένα όνειρο που περιμένει να το συναντήσετε;
Θα ήθελα να αποχωρήσω από αυτήν τη ζωή εν ειρήνη.
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ «Η» – Η Χοροθεατρική Ομάδα «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ» παρουσιάζει τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή σε σκηνοθετική σύλληψη του Τάκη Λουκάτου βασισμένη στην άρτια προσαρμογή της Αλεξίας Πετροπούλου, την Πέμπτη 20 Αυγούστου στο Θέατρο Αττικού Άλσους «Κατίνα Παξινού»
👉Το ζητήσατε και το κάνουμε πράξη! 👈
ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΑΠΟ «Η ΗΜΕΡΑ» και iMera24.gr
⇒ Για τους αναγνώστες και τους φίλους μας προσφέρουμε ΔΩΡΕΑΝ πέντε διπλές προσκλήσεις για την πρεμιέρα του «Οιδίποδα Τύραννου».
Μπείτε στο λογαριασμό @imera24.gr στο instragram και διεκδικήστε μία από τις προσκλήσεις.
🙏 Για να λάβετε μέρος δείτε τι πρέπει να κάνετε 🙏
1️⃣ Κάνετε LIKE ❤️ στην ανάρτηση (Post) 👍
2️⃣ Ακολουθήστε την «ΗΜΕΡΑ» στο Instagram (Follow) ⤵️
➡️ @imera24.gr
3️⃣ Επισημάνετε με @ πέντε φίλους σας και μπείτε στο διαγωνισμό
👉ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ΣΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ #instagram 👈
✅ Ο διαγωνισμός λήγει στις 19 Αυγούστου στις 23:59’🕛
🗞️ Η ΗΜΕΡΑ – Μιλά με τη φωνή του μυαλού σας 🚨
Διαβάστε ακόμη:
