ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – Λίγο πριν από την ανακοίνωση των Βάσεων Εισαγωγής, μια παρέμβαση για την αξία της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης, τις νέες προκλήσεις και το μεγάλο στοίχημα της παραμονής των νέων επιστημόνων στην Ελλάδα
Άρθρο της Κατερίνας Κουβουτσάκη, Φιλολόγου Κλασικής Φιλολογίας
Κάθε Ιούλιος γράφει τη δική του ιστορία. Είναι ο μήνας που η αγωνία χιλιάδων νέων κορυφώνεται, καθώς περιμένουν την ανακοίνωση των Βάσεων Εισαγωγής.
Πίσω από έναν αριθμό μορίων, πίσω από μια σχολή και μια πόλη, κρύβονται αμέτρητες ώρες μελέτης, αϋπνίας, προσωπικών θυσιών και οικογενειακής στήριξης. Η στιγμή της ανακοίνωσης δεν αφορά μόνο την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση· αφορά τη συνάντηση ενός νέου ανθρώπου με το όνειρό του.
Η πρώτη επιλογή στο μηχανογραφικό δεν είναι απλώς μια προτίμηση. Είναι η έκφραση μιας κλίσης, μιας βαθύτερης επιθυμίας να υπηρετήσει κανείς μια επιστήμη που αγαπά. Κι όταν αυτό το όνειρο πραγματοποιείται, γεννιέται η αισιοδοξία ότι ο κόπος μπορεί ακόμη να ανταμείβεται.
Όταν, όμως, δεν επιτευχθεί, δεν πρέπει να μετατρέπεται σε προσωπική ήττα. Η ζωή δεν χωρά σε έναν πίνακα αποτελεσμάτων ούτε η αξία ενός ανθρώπου μετριέται από μια εξεταστική διαδικασία. Η πραγματική παιδεία αρχίζει εκεί όπου τελειώνουν οι εξετάσεις.
Θεματοφύλακας γνώσης το Δημόσιο Πανεπιστήμιο
Το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο παραμένει ένας από τους σημαντικότερους θεσμούς του τόπου μας. Στις αίθουσές του διαμορφώνονται όχι μόνο επιστήμονες, αλλά και ενεργοί πολίτες. Από αυτά τα αμφιθέατρα ξεκίνησαν άνθρωποι που διέπρεψαν στην επιστήμη, στην τέχνη, στην ιατρική, στη νομική και στην έρευνα. Αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να γεννά γνώση και δημιουργία.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ισοκράτης έγραφε πως «τῆς παιδείας οἱ μὲν πικροὶ αἱ ῥίζαι, γλυκεῖς δὲ οἱ καρποί». Η μόρφωση απαιτεί κόπο, όμως οι καρποί της συνοδεύουν τον άνθρωπο σε όλη του τη ζωή.
Σήμερα, η λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων διαμορφώνει μια νέα πραγματικότητα στην ανώτατη εκπαίδευση. Εφόσον λειτουργούν με υψηλά ακαδημαϊκά πρότυπα, αξιολόγηση και διαφάνεια, μπορούν να αποτελέσουν μια ουσιαστική εναλλακτική λύση για χιλιάδες νέους. Ως σήμερα επέλεγαν ή αναγκάζονταν να σπουδάσουν στο εξωτερικό, επιβαρύνοντας οικονομικά τις οικογένειές τους και στερώντας από την Ελλάδα πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό.
Η δυνατότητα να παραμένουν οι νέοι στη χώρα τους, ακόμη και επιλέγοντας μια διαφορετική μορφή πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, είναι αναμφίβολα θετική. Ωστόσο, αυτή η νέα πραγματικότητα δεν πρέπει ποτέ να οδηγήσει στην αποδυνάμωση του δημόσιου Πανεπιστημίου.
Πανεπιστήμιο και αγορά εργασίας
Αντίθετα, πρέπει να αποτελέσει κίνητρο για ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυσή του. Το δημόσιο Πανεπιστήμιο υπήρξε διαχρονικά η καρδιά της επιστημονικής γνώσης, της κοινωνικής κινητικότητας και της ισότητας των ευκαιριών και οφείλει να παραμείνει ο βασικός πυλώνας της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο στοίχημα δεν είναι μόνο η επιτυχία στις Πανελλαδικές. Είναι να μπορέσει η Ελλάδα να κρατήσει τα παιδιά της. Κάθε νέος που αναγκάζεται να αναζητήσει στο εξωτερικό τις ευκαιρίες που δεν βρίσκει στην πατρίδα του αποτελεί μια αθόρυβη απώλεια για το μέλλον της χώρας.
Το λεγόμενο “brain drain” δεν είναι απλώς οικονομικό πρόβλημα· είναι πληγή πολιτισμού, δημογραφίας και εθνικής προοπτικής. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να εκπαιδεύει άξιους νέους για να τους βλέπει να δημιουργούν, να καινοτομούν και να διαπρέπουν σε άλλες χώρες.
Η Πολιτεία οφείλει να ενισχύσει ουσιαστικά τα δημόσια Πανεπιστήμια, να επενδύσει στην έρευνα, την καινοτομία και την αξιοκρατία, δημιουργώντας παράλληλα ποιοτικές θέσεις εργασίας, ώστε οι νέοι επιστήμονες να επιλέγουν να μείνουν, να εργαστούν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους. Μια χώρα που επενδύει στους νέους της επενδύει στην ίδια της την επιβίωση, στην οικονομική της ανάπτυξη και στη διατήρηση της πνευματικής της ταυτότητας.
Καθώς πλησιάζει η ανακοίνωση των Βάσεων, αύριο Πέμπτη 23 Ιουλίου στις 11:00′ π.μ., ας ευχηθούμε κάθε νέος να βρει τον δρόμο που του αξίζει. Και ας θυμηθούμε ότι το μέλλον της Ελλάδας δεν θα κριθεί μόνο από το ποιοι θα εισαχθούν στα Πανεπιστήμια, αλλά κυρίως από το αν θα μπορέσουμε να τους εμπνεύσουμε να παραμείνουν εδώ, να δημιουργήσουν εδώ και να προσφέρουν εδώ.
Γιατί τα όνειρα των παιδιών μας δεν πρέπει να έχουν προορισμό την ξενιτιά, αλλά την Ελλάδα που τα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ.
Διαβάστε ακόμη από την Κατερίνα Κουβουτσάκη:
Η Ελληνική Γλώσσα σε Κίνδυνο: Η αξία της ελληνοφωνίας και η ανάγκη σωστής διδασκαλίας
