ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ – Η τουρκικής καταγωγής Πόντια δημοσιογράφος Ουζάι Μπουλούτ αρθρογραφεί στην «ΗΜΕΡΑ» επισημαίνοντας ότι η επίσημη αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από το Ισραήλ γεννά μια σημαντική ευκαιρία για την Ελλάδα, να προωθήσει διεθνώς την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων και των Ασσυρίων, ως μέρος της ίδιας ιστορικής τραγωδίας που έπληξε τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Άρθρο της Ουζάι Μπουλούτ (Uzay Bulut)*
Απόδοση - Επιμέλεια: Άννα Περπερίδου
Στις 28 Ιουνίου, η κυβέρνηση του Ισραήλ ενέκρινε ομόφωνα την πρόταση του Υπουργού Εξωτερικών Sa’ar για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Στην επίσημη δήλωσή του, ο Sa’ar ανέφερε:
«Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνουμε το σωστό. Είναι σημαντικό να το κάνουμε τώρα, ώστε να μην μας ρωτούν συνεχώς σε διάφορα μέρη γιατί το αποφεύγουμε. Αυτό είναι ηθικό και ιστορικό καθήκον. Και κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει κανένας ισχυρός λόγος να το αποφεύγουμε».
«Δεν πρόκειται για «πράξη αντιποίνων» για την ανοιχτή εχθρότητα, μαζί με την τρομερή ρητορική και τις εχθρικές ενέργειες της Τουρκίας, υπό την ηγεσία του Ερντογάν, προς το Ισραήλ».
«Επιπλέον, το γεγονός ότι η Τουρκία προωθεί ψευδείς αφηγήσεις κατά του Ισραήλ, δεν της παρέχει ασυλία από τις ιστορικές αλήθειες».
«Θα ήθελα να ενημερώσω την κυβέρνηση ότι έλαβα μια επιστολή εκτίμησης από την Αρμενική Εκκλησία και την αρμενική κοινότητα στην Ιερουσαλήμ την Παρασκευή [26 Ιουνίου]».
Θύματα οι Ασσύριοι και οι Έλληνες
Ασσύριοι και Έλληνες έγιναν επίσης στόχος κατά τη διάρκεια της ίδιας γενοκτονίας. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων εκτιμάται σε περίπου 3 εκατομμύρια Χριστιανούς.
Από το 1914 έως το 1923, Αρμένιοι, Ασσύριοι και Έλληνες εκτέθηκαν σε γενοκτονία στα χέρια της Οθωμανικής Τουρκίας και του τουρκικού εθνικιστικού κινήματος – ένα ιστορικό γεγονός που αναγνωρίζεται από όλους τους σοβαρούς μελετητές και ιστορικούς.
Μερικοί από τους πιο εξέχοντες ανθρώπους που κατέγραψαν και ευαισθητοποίησαν σχετικά με αυτή τη γενοκτονία ήταν Εβραίοι.
Το βιβλίο «Η Ιστορία του Πρεσβευτή Μόργκενταου» (1918), τα δημοσιευμένα απομνημονεύματα του Χένρι Μόργκενταου του πρεσβύτερου, ενός Αμερικανού Εβραίου και Πρέσβυ των ΗΠΑ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1913 έως το 1916, αποτελεί πρωταρχική πηγή σχετικά με τη Γενοκτονία των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων.
Το ευρέως αναγνωρισμένο βιβλίο του 1933, το μυθιστόρημα «Οι Σαράντα Μέρες του Μούσα Νταγ», αφηγείται την ιστορία της αυτοάμυνας μιας μικρής κοινότητας Αρμενίων που ζούσαν κοντά στο Μούσα Νταγ, ένα βουνό στην επαρχία Χατάι, κατά τη διάρκεια της Αρμενικής Γενοκτονίας, γράφτηκε από τον Φραντς Βέρφελ, έναν Αυστριακό Εβραίο.
Το 1942 ο Ραφαέλ Λέμκιν, ένας Πολωνοεβραίος δικηγόρος, επινόησε τη λέξη Γενοκτονία για να αναφερθεί στη μαζική καταστροφή ομάδων ως απάντηση στη Χριστιανική Γενοκτονία στην Οθωμανική Τουρκία, τη σφαγή των Ασσυρίων το 1933 στο Σιμέλε του Ιράκ και το Ολοκαύτωμα. Ο Λέμκιν ενέπνευσε ένα κίνημα στα Ηνωμένα Έθνη για την απαγόρευση του εγκλήματος.
Η τόλμη του Ισραήλ
Πριν από την επίσημη αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ το 2026, πολλοί Ισραηλινοί ηγέτες την είχαν αναγνωρίσει δημόσια. Η Επιτροπή Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού του ισραηλινού κοινοβουλίου, για παράδειγμα, ανακοίνωσε το 2016 ότι αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων και κάλεσε την κυβέρνηση να αναγνωρίσει επίσημα το έγκλημα ως τέτοιο.
Το 2019, οι Ισραηλινοί ιστορικοί Μπένι Μόρις και Ντρορ Ζεεβί δημοσίευσαν από κοινού ένα πρωτοποριακό βιβλίο «Τριακονταετής Γενοκτονία: Η Καταστροφή της Τουρκίας από την Χριστιανικές Μειονότητες, 1894–1924», στο οποίο κατέγραψαν τη γενοκτονία της Οθωμανικής Τουρκίας εναντίον Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων.
Τι δήλωσε ο Μόρις
«Το Ισραήλ θα πρέπει να αναγνωρίσει αυτή τη γενοκτονία – αυτό θα είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη βελτίωση των σχέσεών του με την Αρμενία», μου είπε ο Μόρις σε μια συνέντευξη το 2020.
«Υπάρχει και μια ηθική πτυχή. Ως Εβραίοι, περιμένουμε από άλλους να αναγνωρίσουν το Ολοκαύτωμα: Ομοίως, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τις Γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων. Το Ισραήλ δεν το έχει κάνει ακόμη λόγω της “realpolitik”. Έχει σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν, το οποίο συνορεύει με το Ιράν. Επίσης, το Ισραήλ προσπάθησε να αποφύγει, μην ενοχλήσει την Τουρκία. Αλλά γιατί να φοβάται πλέον το Ισραήλ την Τουρκία; Οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία είναι πολύ κακές. Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζει καθεστώτα και ομάδες που θέλουν την καταστροφή του Ισραήλ. Γιατί λοιπόν το Ισραήλ θα έπρεπε να αισθάνεται την ανάγκη να μην αναγνωρίσει τη Γενοκτονία σε αυτό το σημείο; Δεν έχει κανένα νόημα!», είπε ο Μόρις.
Ο Πρόεδρος Ρίβλιν
Στην τελετή μνήμης του Ολοκαυτώματος στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) τον Ιανουάριο του 2015, ο τότε πρόεδρος του Ισραήλ Ρεουβέν Ρίβλιν, αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Δήλωσε ότι «οι κυνικές κατηγορίες εναντίον του Ισραήλ για Γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου βλάπτουν την ικανότητα του παγκόσμιου οργανισμού να καταπολεμήσει την πραγματικότητα».
Ο Ρίβλιν συνέχισε: «Το 1915, την εποχή της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Αβεσαλόμ Φάινμπεργκ του υπόγειου δικτύου Νίλι [ένα εβραϊκό δίκτυο κατασκοπείας στην κατεχόμενη από τους Οθωμανούς Παλαιστίνη] έγραψε τα εξής: «Τα δόντια μου έχουν φθαρεί από τον θυμό, ποιος είναι ο επόμενος; Περπάτησα σε ιερό και άγιο έδαφος, στο δρόμο προς την Ιερουσαλήμ, και αναρωτήθηκα αν αυτή είναι η εποχή που ζούμε -το 1915- ή στις ημέρες του Τίτου ή του Ναβουχοδονόσορα;» Κι αναρωτήθηκα αν μπορώ να κλάψω μόνο για τον πόνο της κόρης του λαού μου και αν ο Ιερεμίας δεν έχυσε τα δάκρυα του αίματος του και για τους Αρμένιους».
Στρατηγική και αποτέλεσμα
Ένα Μνημείο Ολοκαυτώματος στο Ερεβάν, με επιγραφές στα εβραϊκά και τα αρμενικά, τιμά τα θύματα τόσο του Ολοκαυτώματος όσο και της γενοκτονίας των Αρμενίων.
Η επιγραφή στο μνημείο αναφέρει: «Να ζήσετε για να μην ξεχάσετε ποτέ τα θύματα της Γενοκτονίας του αρμενικού και του εβραϊκού Έθνους».
Τον Απρίλιο του 2020, αφιερώθηκε ένα μνημείο στα θύματα της Γενοκτονίας των Αρμενίων στην ισραηλινή πόλη Πέταχ Τίκβα.
Η επίτευξη και η πρόκληση
Ως εκ τούτου, Αρμένιοι και Εβραίοι ευαισθητοποιούν το κοινό σχετικά με την Γενοκτονία των Αρμενίων επί αρκετές δεκαετίες. Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμά τους.
Θα πρέπει επειγόντως να αποτελέσει εθνική πολιτική της Ελλάδας να επιδιώξει διεθνή αναγνώριση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των Ασσυρίων -η οποία σημειώθηκε ταυτόχρονα με τη γενοκτονία των Αρμενίων- από ξένες κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ.
Η εξασφάλιση επίσημης αναγνώρισης και ημερών μνήμης για τη Γενοκτονία, η βοήθεια στην ανέγερση μνημείων για τα θύματα παγκοσμίως και η προσέλκυση ξένων κυβερνήσεων ώστε να συμπεριλάβουν πληροφορίες σχετικά με τη Γενοκτονία στα προγράμματα σπουδών τους θα πρέπει να αποτελεί επίσημη πολιτική της Ελλάδας για να βοηθήσει στην εξασφάλιση δικαιοσύνης και σεβασμού προς τα θύματα της Γενοκτονίας.
Δεν υπάρχει δικαιολογία όταν η άλλη πλευρά εκβιάζει ασφυκτικά με μονομερείς ενέργειες, αναθεωρητικές προκλήσεις και απειλές για αιτίες πολέμου. Υπάρχει ισχυρό αντεπιχείρημα κι αυτό είναι η θυσία εκατοντάδων χιλιάδων αθώων Ελλήνων και Ασσυρίων στον Πόντο και τη Μικρά Ασία.
Σε ένα έγκλημα, ο θύτης πρέπει να ντρέπεται κι όχι το θύμα.
*ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΖΑΪ ΜΠΟΥΛΟΥΤ:
⇒ Γεννημένη στην Τραπεζούντα και με σπουδές στη δημοσιογραφία, η Ουζάι Μπουλούτ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Τουρκία και να ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, όταν ανακάλυψε την ελληνική της καταγωγή και άρχισε να αρθρογραφεί για τη γενοκτονική πολιτική του τουρκικού κράτους.
Το έργο της, που εστιάζει στα ανθρώπινα δικαιώματα και στους διωγμούς των Χριστιανών, ενόχλησε το «βαθύ κράτος», με αποτέλεσμα να δεχθεί ευθείες απειλές κατά της ζωής της από παρακρατικούς κύκλους.
Διαβάστε ακόμη:
Κύπρος 1958: Η συγκλονιστική μαρτυρία για τη Γερόντισσα Αγαθονίκη και τον μοναχό Νεκτάριο
Κ. Γρίβας: Τι αλλάζει στον πόλεμο, γιατί ανησυχεί η Τουρκία και ποια ευκαιρία έχει η Ελλάδα (#VIDEO)
