ΤΣΟΥΖΟΥΝ… – Η ανάρτηση του Νίκου Παναγιωτόπουλου για την ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα των F-35 άνοιξε νέα πολιτική συζήτηση στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Το έργο στο ΥΠΕΘΑ, οι εσωκομματικές ισορροπίες και οι αντιδράσεις στο Μαξίμου αποκαλύπτουν περισσότερα από όσα γράφτηκαν δημόσια.
Υπάρχει μία παλιά πολιτική αλήθεια: στην Ελλάδα το έργο συγχωρείται δύσκολα. Η προβολή, αντιθέτως, επιβραβεύεται σχεδόν πάντοτε.
Η ανάρτηση του κ. Νίκου Παναγιωτόπουλου για τα F-35 λειτούργησε σαν ένα απλό τεστ αντοχής του κυβερνητικού μηχανισμού. Δεν περιείχε αποκαλύψεις. Δεν αμφισβητούσε κυβερνητικές επιλογές. Δεν υπονόμευε τον Πρωθυπουργό. Υπενθύμιζε απλώς ότι η Ελλάδα μπήκε στο πρόγραμμα των F-35 το 2022, έπειτα από συστηματική δουλειά της Πολεμικής Αεροπορίας, του ΓΕΕΘΑ και της τότε πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ.
Κι όμως, κάποιοι ενοχλήθηκαν.
Παράξενο; Όχι ιδιαίτερα.
Στη δεύτερη κυβερνητική θητεία η Νέα Δημοκρατία δείχνει να αναλώνει ολοένα μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς της σε εσωτερικές ιεραρχήσεις κύρους. Η δημόσια εικόνα φαίνεται συχνά να αποκτά μεγαλύτερη αξία από τη δημόσια διοίκηση.
Όταν τα έργα δεν χρειάζονται… σκηνοθεσία
Ο κ. Παναγιωτόπουλος δεν υπήρξε ποτέ πολιτικός των τηλεοπτικών παραθύρων. Δεν επένδυσε σε καθημερινές διαρροές ούτε σε επικοινωνιακές υπερπαραγωγές.
Επί των ημερών του, όμως, προχώρησαν οι Belharra, τα Rafale, η ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα των F-35, η αναβάθμιση της υποστήριξης κρίσιμων οπλικών συστημάτων και η επίλυση εκκρεμοτήτων που για χρόνια παρέμεναν στα συρτάρια.
Αυτό είναι ιστορικό γεγονός. Όχι επικοινωνιακή κατασκευή.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η ενόχληση. Διότι τα έργα έχουν ένα δυσάρεστο χαρακτηριστικό: δεν χρειάζονται διαφήμιση για να υπάρχουν.
Οι «ξινίλες» λένε περισσότερα από την ανάρτηση
Τελικώς. η πραγματική είδηση δεν ήταν όσα έγραψε ο πρώην υπουργός.
Η πραγματική είδηση ήταν η δυσφορία που προκάλεσε σε ορισμένους εντός της κυβερνητικής παράταξης. Σαν να θεωρείται πολιτικά ανεπίτρεπτο να υπενθυμίζει ένας πρώην υπουργός το αποτύπωμα της δικής του θητείας.
Είναι, βεβαίως, γνώριμο σύμπτωμα κάθε κυβέρνησης που διανύει το δεύτερο μισό της πολιτικής της διαδρομής. Όσο μειώνεται η πολιτική αυτοπεποίθηση, τόσο μεγαλώνει η ευαισθησία απέναντι σε κάθε υπενθύμιση έργου που δεν πιστώνεται στο σημερινό επικοινωνιακό κέντρο.
Κάποιοι στο Μαξίμου και στον κομματικό μηχανισμό της Πειραιώς, ίσως θα έπρεπε να προβληματιστεί λιγότερο για το ποιος θυμίζει τι έγινε το 2022 και περισσότερο για το γιατί μια τόσο αυτονόητη υπενθύμιση προκαλεί τόση αμηχανία μέσα στην ίδια του την παράταξη.
Γιατί, τελικά, οι κυβερνήσεις δεν φθείρονται μόνο από την αντιπολίτευση. Φθείρονται και όταν αρχίζουν να ανταγωνίζονται τις ίδιες τους τις επιτυχίες.
Διαβάστε ακόμα:
Παναγιωτόπουλος για F-35: Η ανάρτηση που θύμισε ποιος άνοιξε τον δρόμο για την Ελλάδα
