ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – Η υπογραφή μιας τραπεζικής σύμβασης δεν σημαίνει πάντοτε ότι ο δανειολήπτης γνωρίζει το πραγματικό εύρος των υποχρεώσεών του
Γράφει η Μαρία Κιοσεπαρά, Δικηγόρος ΔΣΘ, Αρθρογράφος«ΗΜΕΡΑΣ»
Για χρόνια, η σχέση τράπεζας και δανειολήπτη χαρακτηριζόταν από έντονη ασυμμετρία πληροφόρησης. Από τη μία πλευρά βρισκόταν ένας οργανωμένος πιστωτικός φορέας, με νομικά επιτελεία, τεχνογνωσία και σαφή γνώση των όρων της συναλλαγής.
Από την άλλη, ένας καταναλωτής που καλούνταν να υπογράψει πολυσέλιδες συμβάσεις, γεμάτες όρους, τους οποίους συχνά αδυνατούσε να κατανοήσει. Η υπογραφή μιας σύμβασης, όμως, δεν συνεπάγεται πάντοτε και ουσιαστική γνώση των συνεπειών της.
Ωστόσο, αυτή ακριβώς η ανισορροπία αποτέλεσε το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκαν πρακτικές που επανειλημμένα τέθηκαν υπό δικαστικό έλεγχο ως καταχρηστικές.
Το βάρος των εγγυητών
Ιδιαίτερα ευάλωτοι υπήρξαν οι εγγυητές. Άνθρωποι υπέγραφαν για να βοηθήσουν ένα παιδί, έναν σύζυγο, έναν συγγενή ή έναν φίλο. Ωστόσο, χωρίς να αντιλαμβάνονται πάντοτε το πραγματικό εύρος της ευθύνης που αναλάμβαναν. Συχνά αποδέχονταν τυποποιημένους όρους και παραιτούνταν από σημαντικές ενστάσεις και προστατευτικά δικαιώματα. Εν τούτοις δεν κατανοούσαν τη νομική σημασία μιας τέτοιας παραίτησης.
Επιπλέον, όταν ο πρωτοφειλέτης έπαυε να εξυπηρετεί το δάνειο, ο εγγυητής μπορούσε ξαφνικά να βρεθεί αντιμέτωπος με μία υπέρογκη οφειλή, την οποία ουδέποτε είχε θεωρήσει πραγματικά δική του.
Όταν γιγαντώνονται οι τόκοι
Το πρόβλημα γινόταν ακόμη εντονότερο από τη συσσώρευση τόκων, τόκων υπερημερίας και λοιπών επιβαρύνσεων. Σε περιπτώσεις μακροχρόνιας καθυστέρησης, η συνολική απαίτηση μπορούσε να διογκωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να υπερβαίνει κατά πολύ το αρχικό κεφάλαιο.
Η ανάγκη περιορισμού αυτής της επιβάρυνσης αναγνωρίζεται πλέον εντονότερα! Ιδιαίτερη σημασία έχει η υπ’ αριθ. 6/2026 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον ν. 3869/2010, η οποία, στο ειδικό πλαίσιο της ρύθμισης για τη διάσωση της κύριας κατοικίας, έκρινε ότι το επιτόκιο υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής.
Πιθανή η ενίσχυση της προστασίας
Σήμερα διαφαίνεται μία σταδιακή μετατόπιση προς μεγαλύτερη προστασία και διαφάνεια για τον οφειλέτη. Ειδικότερα, στις νέες παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:
- η πληρέστερη ενημέρωση για τη διαμόρφωση της οφειλής,
- συνέπειες σε περίπτωση μη έγκαιρης χορήγησης των απαιτούμενων στοιχείων, καθώς και
- πλαφόν 15% στην προκαταβολή που μπορεί να απαιτηθεί στο πλαίσιο απευθείας διμερούς ρύθμισης.
Συνεπώς, πρόκειται για σημαντικά βήματα, όχι όμως για το τέλος της διαδρομής. Η πραγματική εξισορρόπηση της σχέσης πιστωτή και οφειλέτη απαιτεί περισσότερη διαφάνεια, ουσιαστικό έλεγχο των επιβαρύνσεων και, κυρίως, έναν δανειολήπτη που δεν υπογράφει απλώς, αλλά γνωρίζει πραγματικά τι υπογράφει!
⇒ Μπορείτε να στέλνετε τα ερωτήματα, απορίες και προτάσεις σχετικώς με θέματα πτωχευτικού, τραπεζικού και οικονομικού Δικαίου στη διεύθυνση: desk@imera24.gr προκειμένου η αρθρογράφος να δίνει απλές και εμπεριστατωμένες συμβουλές με την αρθρογραφία της.⇐
Διαβάστε ακόμη:
