Τό Κεντρί: Γελοιογραφία Πέμπτης 11 Ἰουνίου 2026
Ἐπιβεβαιώνει τὸ ὄνομά του #Το_Κεντρὶ μὲ τὴ σημερινὴ γελοιογραφία ἡ ὁποία, ὡστόσο, δὲν στοχεύει πρωτίστως τὴν κυβέρνηση. Στοχεύει κάτι βαθύτερο: τὸ αἴσθημα δυσπιστίας ποὺ ἀρχίζει νὰ διαχέεται στὴν κοινὴ γνώμη ὅταν τὰ ἐθνικὰ ζητήματα ἐξελίσσονται μακριὰ ἀπὸ τὸ δημόσιο πεδίο καὶ ἡ ἐνημέρωση περιορίζεται σὲ ἀποσπασματικὲς διαρροές, διπλωματικὲς διαβεβαιώσεις καὶ γενικόλογες ἀναφορὲς περὶ «ἤρεμων νερῶν».
Τὸ σκίτσο «ἐπιστρατεύει» δύο πρώην πρωθυπουργούς, τὸν Κώστα Σημίτη καὶ τὸν Μπουλὲντ Ἐτσεβίτ, ὡς συμβολικὲς μορφὲς μιᾶς περιόδου κατὰ τὴν ὁποία οἱ ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις βρέθηκαν ἐπίσης στὸ ἐπίκεντρο ἔντονων πολιτικῶν καὶ ἱστορικῶν ἐξελίξεων. Ἡ ἀναφορὰ στὴν περίφημη φράση περὶ ἀνθρώπων ποὺ «πνίγονται μόνοι τους στὰ ἤρεμα νερὰ» λειτουργεῖ ὡς αἰχμηρὴ ἀλλὰ καὶ εἰρωνικὴ ὑπενθύμιση ὅτι ἡ ἀπουσία ἔντασης δὲν ἰσοδυναμεῖ πάντοτε μὲ ἀπουσία κινδύνου.
Τὸ χρονικὸ πλαίσιο μέσα στὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἡ γελοιογραφία δὲν εἶναι τυχαῖο.
Οἱ λόγοι εἶναι συγκεκριμένοι:
- Συντηρείται ἡ συζήτηση γιὰ τὴν τουρκικὴ νομοθετικὴ πρωτοβουλία σχετικὰ μὲ τὶς θαλάσσιες ζῶνες.
- Εξακολουθεῖ ἡ διαρκὴς ἐπίκληση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας» ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα.
- Οι ἀντιδράσεις σοβαρῶν διπλωματικῶν ἀναλυτῶν γιὰ τὴν ἐπανεκκίνηση τῶν διεργασιῶν γύρω ἀπὸ τὸ Κυπριακό.
Ὅλα αὐτὰ δημιουργοῦν εὔλογα ἐρωτήματα. Ἡ Τουρκία δὲν φαίνεται νὰ περιορίζεται πλέον σὲ μιὰ ἐπιθετικὴ ρητορική. Ἐπιχειρεῖ νὰ μετατρέψει συγκεκριμένες διεκδικήσεις σὲ θεσμικὸ καὶ πολιτικὸ πλαίσιο μὲ διάρκεια καὶ συνέχεια. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς ἀνησυχίας.
Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ Ἑλλάδα ὀρθῶς ἀποφεύγει τὴ λογικὴ τῆς λεκτικῆς κλιμάκωσης. Ἡ διπλωματικὴ ἐγκράτεια ἀποτελεῖ στοιχεῖο ἰσχύος καὶ ὄχι ἀδυναμίας. Ὡστόσο, ἡ ψυχραιμία πρέπει νὰ συνοδεύεται ἀπὸ σαφῆ στρατηγική, διαρκῆ ἐνημέρωση καὶ πειστικὴ δημόσια ἐπιχειρηματολογία. Ὅταν αὐτὰ ἀπουσιάζουν, προκαλεῖται κενὸ μέσα στὸ ὁποῖο ἀναπτύσσονται οἱ ὑποψίες, οἱ φόβοι καὶ οἱ πολιτικὲς ἑρμηνεῖες.
Ἡ γελοιογραφία, λοιπόν, δὲν ἐκφράζει μόνο μιὰ ἀντιπολιτευτικὴ διάθεση. Ἀποτυπώνει ἕναν ὑπαρκτὸ προβληματισμό: ὅτι στὰ ἐθνικὰ θέματα ἡ κοινωνία ζητᾶ περισσότερη διαφάνεια, περισσότερες ἐξηγήσεις καὶ μεγαλύτερη βεβαιότητα γιὰ τοὺς στόχους τῆς στρατηγικῆς ποὺ ἀκολουθεῖται.
Στὰ ζητήματα ἐθνικῆς στρατηγικῆς δὲν ἀρκεῖ νὰ μὴν συμβεῖ κάτι ἀρνητικό. Πρέπει καὶ νὰ πείθεις ὅτι γνωρίζεις ἀκριβῶς ποῦ πηγαίνεις, σταθερὰ καὶ ὄχι μὲ ζεϊμπέκικα ὅπως αὐτὰ μὲ τὰ ὁποῖα παγιώθηκαν «γκρίζες ζῶνες», θεωρίες περὶ «ὀθωμανικῆς κληρονομιᾶς», φανταστικὲς μουσουλμανικὲς «μειονότητες» στὰ Δωδεκάνησα καὶ ἡ ἀναθεωρητικὴ ρητορικὴ ποὺ μπορεῖ νὰ ἀνοίξει τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου. Τότε δὲν θὰ ὑπάρχει δικαιολογία γιὰ πολιτικὰ φληναφήματα.
Καὶ γιὰ ὅσους μπορεῖ νὰ παρερμηνεύουν ὅσα διατυπώνουν οἱ πρώην πρωθυπουργοὶ κ.κ. Κώστας Καραμανλῆς καὶ Ἀντώνης Σαμαρᾶς: Ἡ κοινωνία δὲν ζητεῖ πολεμικὴ ρητορική, ζητᾶ σαφῆ ἐθνικὴ στρατηγικὴ καὶ πειστική.
Διαβάστε ακόμα:
